?

Log in

No account? Create an account
Шаноўныя Сябры, наведнікі Беларускай Інтэрнэт Бібліятэкі Kamunikat.org, знайдзіце, калі ласка, хвілінку-другую на тое, каб запоўніць нашу анкету. Робім яе, каб ацаніць нашу працу і зьмест сайту.  Каб задумацца над тым, у які бок ісці далей.
Вашы адказы дапамогуць акрэсьліць напрамкі разьвіцьця Беларускай Інтэрнэт-Бібліятэкі Kamunikat.org Дзякуючы запоўненым анкетам мы больш паспяхова будзем развіваць бібліятэку і хутчэй выйдзем насустрач Вашым патрэбам.
Анкета абсалютна ананімная, а сабраныя такім шляхам дадзеныя будуць выкарыстоўвацца выключна для нашага унутранага аналізу.
Загадзя дзякуем за прысвечаны Вамі час.Бібліятэкары Kamunikat.org
Запоўніць анкету можна па гэтай спасылцы АНКЕТА Болей...
Haradockija nawiny
Gazeta o Ziemi Gródeckiej i jej Mieszkańcach
11 (211) 2013

Czy to raz bywało się w Gdańsku... Tyle że najczęściej przejazdem, jadąc na wczasy nad morze lub na szkolenie czy konferencję. Dlatego to miasto kojarzyło się mi dotąd z zabytkowym dworcem kolejowym i nowoczesną obwodnicą. No i oczywiście ze strajkami stoczniowców, które doprowadziły do zmian ustrojowych w Polsce. I oto w październiku nadarzyła się okazja, aby na jeden dzień pojechać do Gdańska z „Rozśpiewanym Gródkiem”. Zaproszono nas na X Biografie Gdańskie – Dni Mniejszości Narodowych. Osiem godzin jazdy busem minęło szybko. W miłym towarzystwie śpiewających pań i ich instruktora, Wiktora Małanczyka (a także sympatycznego kierowcy, pana Krzysztofa), nie było kiedy się nudzić. Wciąż sypały się żarty i zabawne opowiastki. Na miejsce dojechaliśmy wczesnym sobotnim popołudniem. Zakwaterowano nas w byłym hotelu robotniczym przy samej Stoczni Gdańskiej, której większościowym udziałowcem jest teraz ukraiński oligarcha, zarządzający ją poprzez spółki na Cyprze. Kolebka Solidarności znajduje się na skraju bankructwa. 1500 pracowników nie dostają w terminie wynagrodzeń, a grunty i majątek ruchomy zakładu są wyprzedawane. Hotel, w którym zamieszkaliśmy, też trafił w prywatne ręce. W komfortowo odremontowanych pokojach jedynie ściany pamiętają czasy, gdy mieszkali tam robotnicy, którzy przyjeżdżali tu do pracy z całej Polski. Także z naszych stron. Okna hotelowe wychodzą obecnie nie na charakterystyczne żurawie, ale na zasłaniające je mury powstającego na terenie stoczni Europejskiego Centrum Solidarności. Tuz za nim Болей...

Выратуй і памілуй нас, чорны бусел
Аповесці
Казько Віктар

У цэнтры новай кнігі Віктара Казько трагедыя XX стагоддзя – чарнобыльская аварыя. У аповесці «Но Пасаран» з уласцівай яму шчырасцю, метафарычнасцю раскрывае празаік прычыны, якія прывялі грамадства да развалу. Пісьменнік стварае яркія, запамінальныя тыпы нашых сучаснікаў. Глыбокая сімволіка закладзена аўтарам і ў яго апавяданнях і эсэ. Болей...

Будзіла вёску берасцянка
Людзі і былі маёй Зялёнай Дубровы
Цвірка Кастусь

Гэтая кніга — пра вёску з паэтычнай назвай Зялёная Дуброва на Старадарожчыне, пра яе людзей і гісторыю. Калісьці малым я прачытаў у адной кніжцы пра дзівосны лясны край — Палессе. У ёй з такой замілаванасцю расказвалася пра яго таямнічыя пушчы і салаўіныя гаі, пра шырокія квяцістыя лугі і абласканыя сонцам жураўліныя балоты, пра чыстыя крынічныя рэкі і сінія люстэркі азёр, што мне да нясцерпу захацелася пабываць там, каб на свае вочы пабачыць тую красу. Толькі значна пазней я даведаўся, што мая Зялёная Дуброва з усімі яе ваколіцамі, аказваецца, і ёсць тое самае Палессе! Праўда, яго поўнач. Гэта ж недалёка ад нас шыецца праз лясныя зараснікі крынічная Арэса, апетая Янкам Купалам у паэме пра асушку палескіх балот. Болей...

Гуглюй яе жорстка!


Толькі не пытайце, што я шукаў, але першы вынік па запыце "цыцкі МАЗ" - фота старшыні партыі БНФ Аляксея Янукевіча. Вось яно - правільнае SEO з вялікімі машынабудаўнічымі цыцкамі... Жыве Беларусь! Уладу цыцкам!

Dec. 20th, 2011

Удзельнікі суполкі страцілі цікавасьць да Lj ці сталі высокамаральнымі пурытанамі?

Гусі-гусі, гагага! Вы хаціця? Дадада!
Дык ляціце ў гэты пост, фотарэпартаж ад lorss!

Эротыка яна такая, нават у музей можа зацягнуць. Музей эротыкі і распусты.
Добрага ўсім пятнічнага настрою.

пра ката-лізуна

Калі нехта запытае, а ці няма ў назве эратычнага падтэксту, адказваю адразу, што ёсьць..
Слухаю я зараз сэра Элтана Джона зь песьняй "Ай вонт лофф"... Ды й узгадала цікавы выпадак... Пра тое, да чэго можа дайсьці жэншчына, калі захоча любові й ласкі :)
Дзея гэтая адбывалася недзе на пачатку 80-х гг. у прыўкрасным горадзе Жодзіна, у інтэрнаце мясцовага камбіната...
Адна з працаўніц таго самага камбіната падабрала недзе на вуліцы котэ і пакінула жыць у сваім пакоі. Да таго выхавала яго як "дамского угодніка", гл. вышэй - лізуна.. Але карасталася яго паслугамі не толькі яна адна, але йшчэ колькі жэншчын інтэрнатаўскіх... Вынікі такія: - каля 50 мадам адправілі ў шпіталь з дыягназам: стрыгучы лішай; А хвароба-то й паскудная...
- котэ на сьмерць як пераносчыка хваробы;
- у горадзе аб'яўлены каранцін...
Вось што значыцца недаебіт  недахоп любові...

May. 14th, 2010

Сустракаюцца дзьве лабковых вошкі. Адна вясёлая, другая сумная. Вясёлая:
- Гэй, а ты чаго без настрою?
- Ды жыву ў барадзе байкера. Ганяе на сваім байку, халодна, мяне ветрам ледзьве не здуе, цудам трымаюся... Суцэльны стрэс!
- Дык знайдзі сабе жанчыну! Лезь пад майткі. Ніякага ветру, цёпла, утульна...
Зноў сустракаюцца праз дзень. Другая яшчэ больш сумная:
- Слухай, ну ўсё зрабіла як ты раіла: знайшла жанчыну, пралезла ў майткі. Сапраўды цёпла й утульна. Ну думаю жыцьцё наладзілася. Заснула. Прачынаюся - блін, зноў у барадзе байкера...

С божьей помощью

True story.
Месца: суворы Салігорск. Час: некалькі год назад.

Адзін знаёмы хваліўся з раніцы гісторыяй пра сваю ноч любові. Сэнс расповяду зводзіўся да таго, што ён, будучы ў не зусім цьвярозым стане, аніяк ня мог эякуляваць. Цынічна-пошлая гісторыя ніколі б не пакінула сьлед у памяці, каб не фінальная фраза расказчыка: "Пол ночі еб..л, но всё же кончіл с божьей помощью!"

Latest Month

February 2016
S M T W T F S
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
2829     

Syndicate

RSS Atom
Powered by LiveJournal.com
Designed by Jamison Wieser